• 'Εκαστος έχει το δικαίωμα ελευθερίας του λόγου και της καθ' οιονδήποτε τρόπον εκφράσεως - Η ελευθερια της εκφρασης είναι το θεμέλιο όλων των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, πηγή ανθρωπισμού και η μητέρα της αλήθειας

Επί Ερειπίων Μαχόμενοι

Ξεκίνησα την πρακτική άσκηση μου στην Επαρχία Λευκωσίας, πριν από 7 περίπου χρόνια. Νέα, ενεργητική και γεμάτη φιλοδοξίες. Σίγουρα, το πρώτο συναίσθημα που ένιωσα ήταν ενθουσιασμός και μόνο, ο οποίος δυστυχώς με την πάροδο των χρόνων εξανεμίστηκε. Παρέμεινε μόνο η αστείρευτη και έντονη θέληση να παραμείνεις στον χώρο του Δικαστηρίου, ως μέρος της διαδικασίας, ως συλλειτουργός -που λέμε συχνά- της όλης διαδικασίας απονομής δικαιοσύνης. Είναι εξαιρετικά πιθανό όμως, όπως συνέβη και συμβαίνει σε πολλούς νεαρούς και παλαιότερους συναδέλφους, αυτή η θέληση να εξανεμιστεί όπως ακριβώς και ο ενθουσιασμός ενός νέου δικηγόρου, εάν καλείσαι καθημερινά να δώσεις μάχες σε συνθήκες εξευτελιστικές και απάνθρωπες για ένα επαγγελματία (και όχι μόνο), απαξιωτικές και μειωτικές του επαγγέλματος.

Είναι λοιπόν για αυτό το λόγο που αποφάσισα να υποβάλω υποψηφιότητα ως μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Λευκωσίας, μετά από πρόσκληση του συναδέλφου Λάρη Βραχίμη για να συμμετέχω στο συνδυασμό του, έτσι ώστε κατά το μέτρο που μπορώ να συνδράμω και να προσφέρω στην επίλυση των ποικίλων προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε οι ούτω καλούμενοι μάχιμοι δικηγόροι.

Όπως ορθώς ανέφερε η συνάδελφος Λώρα Κούτρα-η οποία είναι επίσης υποψήφιο μέλος στις εκλογές του Δικηγορικού Συλλόγου Λευκωσίας-, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι δικηγόροι εδώ και δεκαετίες, φαίνεται να έχουν γίνει εσφαλμένα ρουτίνα και να εκλαμβάνονται ως αυτονόητα και φυσιολογικά. Αυτό είναι αδιανόητο. Είμαστε ως εκ της φύσεως του επαγγέλματος μας, στην πρώτη γραμμή της μάχης. Παραδόξως και αντιφατικώς, φαίνεται να είμαστε οι τελευταίοι που λαμβάνονται υπόψη. Και εδώ θέτω το ερώτημα προς όλους, συμπεριλαμβανομένου εμού. Αλήθεια, με ποιο τρόπο διεκδικήσαμε τα αυτονόητα; Ποιες πιέσεις ασκήθηκαν και σε ποιους; Ποιοι είναι αυτοί που αρνήθηκαν και τι πράξαμε παρακάτω; Ποιους μηχανισμούς ενεργοποιήσαμε; Δυστυχώς, επικρατεί η αντίληψη πως τα δικαιώματα σου θα σου χαριστούν ή θα σου δωθούν χωρίς να τα διεκδικήσεις. Και δυστυχώς, δεν είναι ετσί. Εάν δεν διεκδικήσουμε τα κατά τα άλλα-αυτονόητα- δικαιώματα μας, ουδείς θα ασχοληθεί και ουδείς θα κουραστεί έστω να τα αναγνωρίσει.

Δεν νοείται για παράδειγμα να ανεχόμαστε στην Λευκωσία την απαράδεκτη πρακτική που εφαρμόστηκε στο χώρο των Δικαστηρίων από τον Μάιο, όπου οι δικηγόροι στέκονται στα προαύλια του Επαρχιακού Δικαστηρίου αναμένοντας τη σειρά τους για να καταχωρήσουν διαφόρων μορφών έγγραφα, μέσω των παραθύρων. Παράθυρα τα οποία βρίσκονται πάνω από άσφαλτο η οποία αυξάνει την ήδη ψηλή θερμοκρασία και πολλά από αυτά δίπλα από κομπρεσόρους κλιματιστικών.

Είναι ντροπή για το δικηγορικό κόσμο να ανέχεται τέτοιου είδους εξευτελισμό. Διότι πρόκειται για απρόκλητο εξευτελισμό της ίδια της προσωπικότητας μας. Από ποιον πάρθηκε η απόφαση αυτή και ποιο το σκεπτικό πίσω από τη λήψη της; Έχουν γίνει από όσο γνωρίζω τακτικά, φιλότιμες και συνεχείς προσπάθειες του απερχόμενου συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Λευκωσίας για βελτίωση των συνθηκών εργασίας των Δικηγόρων στη Λευκωσία και όσων επισκέπτονται τα κτήρια πλην όμως χωρίς καμία ανταπόκριση. Η πολιτεία δε στάθηκε αρωγός και οφείλει να απαντήσει ευθέως στον δικηγορικό κόσμο για ποιο λόγο δεν υλοποιούνται οι κατά καιρούς δεσμεύσεις του Υπουργείου Δικαιοσύνης-όσο αφορά τουλάχιστο το κτηριακό πρόβλημα.

Οι αποφάσεις που λήφθηκαν έχουν εκθέσει ανεπανόρθωτα τα δικαστήρια και όσους τις έλαβαν και έχουν αποδείξει ότι οι μηχανισμοί που σήμερα υπάρχουν για τη διοίκηση των δικαστηρίων δεν είναι oύτε αρκετοί, αλλά τουναντίον πλήρως αναποτελεσματικοί. Είναι ευρέως γνωστό πως σε οποιοδήποτε χώρο εργασίας, εάν υπάρχει ελλειπής ή και ανύπαρκτη ή και αναποτελεσματική διοίκηση, η κατάρρευση είναι απλώς θέμα χρόνου, και αυτό μεταξύ άλλων είναι που θέλουμε να προλάβουμε. Και δυστυχώς, το πιο πάνω παράδειγμα λειτουργίας-εάν μπορεί κανείς να τα χαρακτηρίσει λειτουργήσιμα- είναι απλώς η εισαγωγή του προλόγου εάν κανείς εξέδιδε τα προβλήματα πιυ αντιμετωπίζουν σήμερα οι δικηγόροι, σε βιβλίο.

Όλα τα προβλήματα καθώς και οι προτεινόμενες λύσεις τους, αναφέρονται στις 20 + 1 προτάσεις για μία σύγχρονη δικηγορία που προτείνουμε στα μέλη του δικηγορικού κόσμου που καλούνται να αποφασίσουν με την ψήφο του, την τύχη του επαγγέλματος και καλώ όλους τους συναδέλφους να τις μελετήσουν ώστε να μπορέσει να υπάρξει μεταξύ μας επικοδομητικός διάλογος. Τόσο εγώ, όσο και οι συνυποψήφιοι μου και κυρίως ο συνάδελφος Λάρης Βραχίμης, είναι ανά πάσα στιγμή στη διάθεση οποιουδήποτε συναδέλφου για συζήτηση.

Στόχος μας ως ομάδα, σε περίπτωση που εκλεγούμε, δεν είναι απλώς η διεκδίκηση των προαναφερθέντων αλλά η απαίτηση τους. Και αυτό θα το επιτύχουμε, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο.

Ελένη Κ. Μιντή

Μέλος Δ.Ν.Σ. «Κράτος Δικαίου»

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *