• 'Εκαστος έχει το δικαίωμα ελευθερίας του λόγου και της καθ' οιονδήποτε τρόπον εκφράσεως - Η ελευθερια της εκφρασης είναι το θεμέλιο όλων των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, πηγή ανθρωπισμού και η μητέρα της αλήθειας

ΛΟΓΟΔΟΣΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ

Όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διόρισε τους Γ. Σαββίδη και Σ. Αγγελίδη στις θέσεις του Γενικού και του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα αντίστοιχα, οι αντιδράσεις των νοημόνων πολιτών της χώρας, υπήρξαν διιστάμενες.  Εξαιρώ βέβαια από τα γραφόμενα μου όσους είχαν σπεύσει τότε γονυπετείς να δοξάσουν προκριματικά τους δύο, καθότι εκείνοι, δεν ήταν άποψη που εξέφραζαν, αλλά επιδίδοντο σε κολακεία με την προοπτική  εύνοιας.

 

Υπήρξαν λοιπόν νοήμονες, οι οποίοι εξέφρασαν την άποψη, πως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είχε επιλέξει και διορίσει τους δύο, θεωρώντας πως θα μπορούσε να τους ελέγχει. Τούτο ασφαλώς διότι και οι δύο, είχαν διατελέσει πιστοί υπουργοί και συνεργάτες του και κατ’ επέκταση, η αφοσίωση τους προς τον Πρόεδρο, αλλά και η υπακοή τους προς τις εντολές του, προέβαλλε  ως δεδομένη.  Η σχολή αυτής της σκέψης, είχε βέβαια κατά νου, τα όσα κατά καιρούς διαδίδονται εις βάρος του Προέδρου της Δημοκρατίας και του περίγυρού του, για οικονομικής φύσεως παρασπονδίες.  Διαδόσεις μεν, αλλά και οι οποίες μέχρι σήμερα, δεν έχουν καταρριφθεί με την διεξαγωγή  κάποιας επίσημης και ανεξάρτητης έρευνας και με την δημοσιοποίηση, κάποιου αιτιολογημένου πορίσματος.  Εξ ου και οι διάχυτες υποψίες για κουκούλωμα.

 

Από την άλλη, υπήρξαν νοήμονες, οι οποίοι έλεγαν πως ο καθένας κρίνεται εν τέλει από τις πράξεις του και πως η γνησιότητα της επιλογής των δύο, ήταν κάτι που θα κρινόταν στην πορεία.  Όλοι όμως συμφωνούσαν, πως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποφάσισε τον διορισμό τους, χωρίς προηγούμενη δημόσια διαβούλευση και αξιολόγηση, αλλά και χωρίς να δώσει στους πολίτες, ιδιαίτερες εξηγήσεις για τις επιλογές του.  Καταφανή δημοκρατικά ελλείματα.

 

Στην πορεία λοιπόν, ήρθε η ώρα της κρίσης για την περιβόητη ποινική υπόθεση της Focus, με το Δικαστήριο να κρίνει, πως η δίκη για τις μίζες της διαφθοράς, συνιστούσε κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, οπόταν και απάλλαξε από τις κατηγορίες διάφορα πρόσωπα, ανάμεσα στα οποία, και τον Χρ. Χριστοδούλου. Τον εθνικό μας εκείνο ευεργέτη, ο οποίος όμως, είχε καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης για φοροδιαφυγή.  Όπως δε όλοι θυμόμαστε, η Focus είχε κατηγορηθεί, πως προκειμένου να πετύχει τους γνωστούς στόχους της, μοίραζε  πλουσιοπάροχα μίζες προς κόμματα και αξιωματούχους του κράτους, οι οποίοι και τις αποδέχονταν.  Αίσχος και ντροπή για μια χώρα εάν συμβαίνουν τέτοια πράγματα στην επικράτεια της.  Μεγαλύτερο δε αίσχος και ντροπή, είναι όταν τα φαινόμενα αυτά, παραμένουν ατιμώρητα.

 

Δικηγόρος του Χρ. Χριστοδούλου στην αρχή της πιο πάνω δίκης ήταν ο Σ. Αγγελίδης.  Και ήταν -εξ όσων θυμούμαι- εκείνος που ισχυριζόταν τότε, πως η δίκη του Χριστοδούλου για τις μίζες έπρεπε να διακοπεί, χωρίς να εξεταστεί και να κριθεί η ουσία της.  Μέχρι βέβαια να ολοκληρωθεί η δίκη, ο κ. Αγγελίδης είχε ήδη διοριστεί στην θέση του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα και ως εκ τούτου, έπαψε να εκπροσωπεί τον εθνικό μας ευεργέτη.    

 

Όταν λοιπόν ολοκληρώθηκε η δίκη, η Νομική Υπηρεσία κλήθηκε να αποφασίσει κατά πόσο θα ασκούσε έφεση κατά της απόφασης του Δικαστηρίου που απάλλαξε τον Χριστοδούλου. Και σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Φιλελεύθερος, την απόφαση αυτή την έλαβε εξ ονόματος μας, ο κ. Αγγελίδης, ο οποίος και αποφάσισε, πως δεν θα ασκείτο έφεση κατά του πρώην πελάτη του!  Γεγονός βέβαια, που εξαφάνισε κάθε πιθανότητα να κριθεί η υπόθεση επί της ουσίας της, αλλά και που έπληττε, κάθε έννοια αμεροληψίας και Κράτους Δικαίου.

 

Μετά από πολλές μέρες  ιδιαίτερα ύποπτης σιωπής, και μετά τους δημόσιους προβληματισμούς που εξέφραζε για το θέμα η Δεξαμενή Νομικής Σκέψης  «Κράτος Δικαίου», ακούσαμε τον Γενικό Εισαγγελέα να λέει σε τηλεοπτικό σταθμό, πως την απόφαση για μη άσκηση έφεσης, την είχε τελικά, λάβει ο ίδιος.  Χωρίς όμως και πάλι να δοθούν ιδιαίτερες εξηγήσεις και χωρίς να απαντηθούν βασανιστικά ερωτήματα.  Ερωτήματα όπως το κατά πόσο στις διαβουλεύσεις που προηγήθηκαν της απόφασης του Γενικού Εισαγγελέα, συμμετείχε και συνέδραμε καθ’ οιονδήποτε τρόπο ο κ. Αγγελίδης και κατά πόσο, ο Γενικός Εισαγγελέας βασίστηκε στην όποια γνώμη του κ. Αγγελίδη, προτού λάβει την «δική του» απόφαση. Τούτα ασφαλώς τα ρωτώ, διότι μέχρι και την ημέρα που εκδόθηκε η απόφαση του Δικαστηρίου, η Νομική Υπηρεσία έλεγε, πως η δίκη του Χριστοδούλου, δεν συνιστούσε κατάχρηση, εξ ου βέβαια και την προωθούσε.  Αν πίστευε πως η διαδικασία ήταν όντως καταχρηστική, θα έπρεπε να την είχε διακόψει. Τι άλλαξε άραγε, εκτός από την ηγεσία της Νομικής Υπηρεσίας;

 

Σε ένα πραγματικό Κράτος Δικαίου ο κ. Αγγελίδης δεν θα έπρεπε να είχε καν δει τον φάκελο, πόσο μάλλον να εκφέρει και γνώμη για τις προοπτικές της έφεσης.  Σε ένα πραγματικό Κράτος Δικαίου, οι αξιωματούχοι θα έπρεπε να λογοδοτούν άμεσα για τις πράξεις τους και να αιτιολογούν πλήρως τις αποφάσεις τους, ούτως ώστε να μην αφήνονται σκιές για κουκούλωμα και συγκάλυψη. Ιδίως σε περιπτώσεις όπως αυτή που συζητούμε. 

 

Εξ ου και εγώ θέλω να λάβω απαντήσεις από τον κ. Σαββίδη.  Διότι θέλω και δικαιούμαι να ξέρω, αν με την απόφαση που έλαβε, εξυπηρετήθηκε τελικά το δημόσιο ή κάποιο άλλο συμφέρον.

 

 

 

 

Ευάγγελος Χρ. Πουργουρίδης

Μέλος της Δεξαμενής Νομικής Σκέψης

«Κράτος Δικαίου»

Ευάγγελος Πουργουρίδης

Ο Ευάγγελος Πουργουρίδης σπούδασε νομικά στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην συνέχεια έλαβε τον τίτλο του Barrister. Εργάζεται ως δικηγόρος από το 1993 και ασχολείται αποκλειστικά με θέματα ποινικού δικαίου. Είναι μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Λεμεσού.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *