• 'Εκαστος έχει το δικαίωμα ελευθερίας του λόγου και της καθ' οιονδήποτε τρόπον εκφράσεως - Η ελευθερια της εκφρασης είναι το θεμέλιο όλων των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, πηγή ανθρωπισμού και η μητέρα της αλήθειας

Μερικά Προβλήματα των Νέων Δικηγόρων

Είμαστε σε μια εποχή όπου υπάρχει αβεβαιότητα στην αγορά αναφορικά με το μέλλον του επαγγέλματος μας. Σειρά από κρίσεις με μεγαλύτερη την τελευταία άλλαξαν άρδην τα δεδομένα τα οποία καλούμαστε να διαχειριστούμε. Η αναμενόμενη οικονομική κρίση και τα συνεπακόλουθα της θα πλήξουν όλους μας με τους ευάλωτους από εμάς να είναι εκείνοι που θα πληγούν περισσότερο. Στο επάγγελμα μας αυτό σημαίνει κύρια τους νεότερους δικηγόρους που δεν έχουν τη θέση, πείρα, διασυνδέσεις και οικονομική ισχύ να αντιμετωπίσουν τις αλλαγές. Σε μια κρίση δεν χάνεται πραγματικός πλούτος, απλά ανακατανέμεται με τους πιο αδύνατους να υποφέρουν περισσότερο.

Η αβεβαιότητα αναφορικά με το μέλλον θα πλήξει τόσο τη δυνατότητα εξασφάλισης καλής θέσης για νέους δικηγόρους ανεξάρτητα από τις δυνατότητες τους, όσο και διατήρησης της θέσης εργασίας τους. Ήδη σειρά από γραφεία προχώρησαν σε μειώσεις μισθών και κάποιοι σε απολύσεις ή αποδέσμευση στελεχών τους. Οι νέοι δικηγόροι είναι εκείνοι που είναι περισσότερο ευάλωτοι σε τέτοιες αλλαγές.

Είναι σημαντικό να καταλάβουμε όλοι ότι οι νεότεροι δικηγόροι είναι συνάδελφοι με όνειρα και ελπίδες που επένδυσαν πολλά χρήματα να αποκτήσουν τα προσόντα που έχουν, πολλές φορές με δάνεια και πρέπει να αγκαλιαστούν με κατανόηση και σεβασμό, ιδιαίτερα όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά. Κανενός τα όνειρα δεν είναι χαλί για να το πατήσει ο οποιοσδήποτε θέλει να δει το επάγγελμα μας μόνο ως επιχείρηση και όχι ως λειτούργημα.

Όλοι οι εργοδότες νέων δικηγόρων και οι λοιποί τους συνάδελφοι οφείλουν να  επενδύσουν στην ανάπτυξη των ικανοτήτων και γνώσεων των νέων δικηγόρων και να τους παρέχουν ευκαιρίες για εκμάθηση, πρακτική εξάσκηση και καθοδήγηση. Είμαστε όλοι συνάδελφοι, λειτουργοί της δικαιοσύνης και οι νεότεροι συνάδελφοι δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμο φθηνό προσωπικό, αντιμετώπιση που δυστυχώς εντοπίζεται πιο συχνά από ότι θα έπρεπε. Στην περίπτωση όμως που προκύψει πραγματική ανάγκη για μείωση προσωπικού ενός γραφείου, τότε οι εργοδότες οφείλουν να έχουν ήδη εξασφαλίσει ότι οι νεότεροι δικηγόροι θα έχουν τις απαραίτητες δεξιότητες και εμπειρία για να βρουν εργασία αλλού ή για να μπορέσουν αν επιθυμούν να ξεκινήσουν το δικό τους γραφείο. Οι απαραίτητες δεξιότητες και γνώσεις μπορούν να προσφερθούν και μέσω του εκσυγχρονισμού των μαθημάτων της άσκησης και την παροχή σεμιναρίων με σκοπό την πρακτική εφαρμογή της θεωρίας στα δεδομένα του κυπριακού δικαίου και συστήματος δικαιοσύνης.

Περαιτέρω, ένα από τα κυριότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η πλειοψηφία των νέων δικηγόρων είναι η διαφορετική και, δυστυχώς στις πλείστες των περιπτώσεων, υποτιμητική μέχρι και απαξιωτική αντιμετώπιση που έχουν από τους Δικαστές σε εμφανίσεις ενώπιον τους, όταν στην αντίπερα όχθη εμφανίζεται ένας ηλικιακά και εμπειρικά μεγαλύτερος δικηγόρος.

Όσο προετοιμασμένοι και να είναι για την εμφάνιση τους, όσο ικανά, αιτιολογημένα, ορθά και λογικά παρουσιάσουν τη θέση τους, αυτή η θέση τους υποτιμάται και πολλές φορές αγνοείται από τα δικαστήρια προς όφελος του «αντίπαλου» ηλικιακά μεγαλύτερου δικηγόρου. Είναι ιδιαίτερα αποκαρδιωτικό για κάποιο νέο δικηγόρο να γνωρίζει εκ προοιμίου ότι η – νομικά ορθή – εισήγηση ή θέση του θα απορριφθεί από το δικαστήριο, για κανένα άλλο λόγο πέραν από τα χρόνια εμπειρίας που έχει ο αντίδικος του. 

Πιθανό αυτό να συμβαίνει σε μερικές περιπτώσεις χωρίς πρόθεση από τους δικαστές οι οποίοι ίσως θεωρούν ότι εφόσον ο πιο έμπειρος δικηγόρος διαφωνεί με τον νεότερο, τότε ο πρώτος λογικά θα έχει δίκαιο λόγω εμπειρίας. Εντούτοις είναι προφανές ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να ισχύει σε όλες τις περιπτώσεις, γνωρίζοντας ότι σε ένα αντιπαραθετικό σύστημα μας οι δύο πλευρές έχουν διαφορετική θέση και δεν γίνεται, στατιστικά, ο πιο έμπειρος δικηγόρος να είναι πάντα και ο ορθός. Τέτοια εγγενής προκατάληψη δυστυχώς τυγχάνει εκμετάλλευσης και από τους υπόλοιπους παράγοντες της δίκης. Είναι, το λιγότερο, λυπηρό στον παρόντα χρόνο όταν υπάρχουν τόσα πολλά προβλήματα τα οποία πρέπει να αντιμετωπιστούν στο σύστημα απονομής δικαιοσύνης, το πρώτο εμπόδιο που αναφέρουν οι νέοι δικηγόροι αναφορικά με την επαγγελματική τους σταδιοδρομία, να είναι η μειονεκτική αντιμετώπιση που τυγχάνουν από τους παράγοντες της δίκης, ειδικά δε όταν τέτοια αντιμετώπιση γίνεται ενώπιον πελατών, μειώνοντας τον δικηγόρο ενώπιον των πελατών του και οδηγώντας τους πελάτες στο να επιλέξουν ένα πιο έμπειρο δικηγόρο ελπίζοντας ότι θα τύχουν ευνοϊκότερης αντιμετώπισης από τα δικαστήρια, προσβάλλοντας έτσι απευθείας την εισροή εργασίας ενός νέου δικηγόρου και συνεπώς τον βιοπορισμό του αλλά και την εμπιστοσύνη του στο σύστημα.

Το πρόβλημα αυτό θα μπορούσε να λυθεί όταν όλοι οι παράγοντες της δίκης αντιληφθούν τις δικές τους προκαταλήψεις και έμπρακτα επιχειρήσουν να τις ξεπεράσουν, προσπαθώντας να κρίνουν την κάθε θέση και επιχείρημα σε σχέση με την ευρωστία του και όχι στη βάση της ηλικίας, εμπειρίας ή φήμης που έχει ο εισηγητής του.

Η εμπιστοσύνη στο σύστημα δικαίου χάνεται επίσης όταν οι προαναφερόμενοι νέοι δικηγόροι, οι οποίοι νιώθουν αδικημένοι από το σύστημα ή το δικαστήριο, δεν έχουν πραγματική δίοδο προσβολής αυτής της αδικίας, φοβούμενοι τις επιπτώσεις του όποιου παραπόνου προωθήσουν, στους ίδιους, στην επαγγελματική τους καριέρα αλλά και στους μελλοντικούς τους πελάτες.

Η αδυναμία που υπάρχει αναφορικά με την αποτελεσματική εκτέλεση αποφάσεων είναι επίσης σημαντικό πρόβλημα που επηρεάζει τα μικρά γραφεία και τους νέους δικηγόρους πολλοί εκ των οποίων εξαρτούνται από τα διαθέσιμα και ανεπαρκέστατα μέτρα εκτέλεσης για να πληρωθούν τα δικηγορικά τους έξοδα. Το πρόβλημα αυτό επηρεάζει βεβαίως όλους τους δικηγόρους και τους επιτυχόντες διαδίκους, εντούτοις είναι επαυξημένο στους νέους δικηγόρους οι οποίοι πιθανό να μην έχουν ακόμη αναπτύξει τις εργασίες τους σε βαθμό που να μπορούν να συντηρούνται από προηγούμενες υποθέσεις ή άλλου είδους υπηρεσίες και εξαρτώνται από τις τρέχουσες υποθέσεις τους.

Επίσης, το Ταμείο Συντάξεως είναι ακόμα ένα ακανθώδες ζήτημα το οποίο προκαλεί μεγάλη ανησυχία σε όλους τους δικηγόρους, ενώ οι νέοι δικηγόροι νιώθουν ιδιαίτερα απογοητευμένοι από το γεγονός ότι ενώ εδώ και χρόνια είναι γνωστό ότι το ταμείο συντάξεως δεν είναι βιώσιμο, εντούτοις εξακολουθούν να είναι υποχρεωμένοι να συμβάλλουν σε αυτό διαφορετικά δεν θα μπορούν να εξασφαλίσουν την άδεια άσκησης επαγγέλματος τους. Συμβάλουν σε ένα Ταμείο, από το οποίο πιστεύουν ότι δεν θα λάβουν τίποτα εφόσον είναι πολύ πιθανό το ταμείο να μην επιβιώσει μέχρι τη στιγμή της δικής τους συνταξιοδότησης, και συνεπώς θεωρούν τη  δική τους – υποχρεωτική- συμβολή σε αυτό, ως  απλώς πεταμένα χρήματα, από τα οποία ουδέν όφελος θα αποκομίσουν. Οι νέοι δικηγόροι πλέον εύλογα διερωτώνται γιατί είναι υποχρεωμένοι να «πετάξουν» €480 το χρόνο για να τους επιτραπεί να ασκήσουν το επάγγελμα, και να μην έχουν την επιλογή να επενδύσουν αυτό το ποσό σε ένα συνταξιοδοτικό σχέδιο το οποίο θα τους προσφέρει την εξασφάλιση την οποία ο καθένας μας δικαιούται, για την σύνταξη μας.  

Τέλος, θα πρέπει να αναφερθεί και η ανεπάρκεια στα διαθέσιμα νομικά συγγράμματα στις βιβλιοθήκες των Δικαστηρίων στα οποία ένας νέος δικηγόρος έχει πρόσβαση. Το υψηλό κόστος τέτοιων συγγραμμάτων, κάποια εκ των οποίων αξίζουν μερικές εκατοντάδες ευρώ καθιστά δύσκολη την απόκτηση τους για ένα νέο δικηγόρο ή ένα μικρό δικηγορικό γραφείο, και είναι απαραίτητο όπως οι βιβλιοθήκες εμπλουτιστούν με ύλη και συγγράμματα ούτως ώστε να βοηθηθούν και οι νέοι δικηγόροι στην έρευνα τους στο ξεκίνημα της σταδιοδρομίας τους.

 

 

Ελεάνα Χριστοφή

Υποψήφιο Μέλος του Συμβουλίου του Π.Δ.Σ.

Μέλος της Δ.Ν.Σ. «Κράτος Δικαίου»

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *