• 'Εκαστος έχει το δικαίωμα ελευθερίας του λόγου και της καθ' οιονδήποτε τρόπον εκφράσεως - Η ελευθερια της εκφρασης είναι το θεμέλιο όλων των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, πηγή ανθρωπισμού και η μητέρα της αλήθειας

ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΣΤΑΘΜΑ

Διαβάζοντας δύο πρόσφατες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η μια μου προκάλεσε ευφορία και βαθιά ευχαρίστηση, ενώ η άλλη , μου επέφερε κατάπληξη, συνορεύουσα με κατάθλιψη.  Το μόνο παρήγορο στην δεύτερη περίπτωση, ήταν το αίσθημα της δικαίωσης.

 

Η πρώτη λοιπόν εκ των δύο,  ήταν η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 21/07/2020 στην Ποινική Έφεση 4/20.  Πρόκειται φρονώ, για μια από τις πλέον ανεπτυγμένες αποφάσεις στην σύγχρονη νομική  μας ιστορία και περίπτωση θα έλεγα, που πρέπει να διδάσκεται στους φοιτητές  των νομικών σχολών, ως παράδειγμα εφαρμογής των προνοιών του Άρθρου 30.2 του Συντάγματος, το οποίο και ορίζει, πως οι αποφάσεις των Δικαστηρίων, πρέπει να είναι αιτιολογημένες. Να εξηγούν δηλαδή στον πολίτη το πως και το γιατί της δικαστικής κατάληξης. Και τούτα ασφαλώς τα θίγω, διότι δυστυχώς, σπανίως πλέον διαβάζουμε τέτοια νομικά αριστουργήματα, ενώ αυτά, θα έπρεπε να ήταν σύνηθες φαινόμενο, σε ένα πραγματικό Κράτος Δικαίου.

 

Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 21/07/2020  στις Ποινικές Εφέσεις 81/20 και 82/20.  Και αυτή πρέπει να διδάσκεται στα πανεπιστήμια, αλλά τούτη, ως παράδειγμα του τι συνιστά, μια εντελώς αναιτιολόγητη και κατ’ επέκταση, αυθαίρετη και αντισυνταγματική απόφαση. Προσωπικά, παρά τη λυσσαλέα μάχη που έδωσα με την μνήμη μου, δεν κατάφερα να ανακαλέσω κάποια, ολιγότερο αναιτιολόγητη δικαστική απόφαση. Και για να είμαι ειλικρινής, ούτε και θέλω να διαβάσω, άλλη παρόμοια.  Τα δε πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα, αν κάποιος αναλογιστεί, πως σε αντίθεση με την πρώτη περίπτωση, που αφορούσε σε κάτι το παρεμφερές, η δεύτερη απόφαση, αφορούσε σε Ανθρώπινο Δικαίωμα συνανθρώπου μας και δη, στην προσωπική του ελευθερία.  Θέτοντας το ζήτημα λιτά, το Ανώτατο Δικαστήριο,  στέρησε το ίδιο την ελευθερία ενός ανθρώπου, χωρίς όμως να του πει και να του εξηγήσει, τους λόγους που επέβαλαν κάτι τέτοιο.  Αυτά τα πράγματα, δεν συμβαίνουν ούτε και μπορεί να συμβαίνουν, σε ένα Κράτος Δικαίου.

 

Και οι δύο πιο πάνω αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είχαν εκδοθεί την ίδια μέρα και από τον ίδιο δικαστή, (τον Οικονόμου Δ.) και  κατ’ επέκταση, δύσκολα κάποιος μπορεί να εισηγηθεί, πως η δεύτερη του απόφαση, ήταν το προϊόν άγνοιας εκ μέρους του, των προνοιών του Άρθρου 30.2 του Συντάγματος.  Έκδηλα, κάπου αλλού έγκειται η διαφορά, στην προσέγγιση του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

 

Ψάχνοντας λοιπόν για τις πιθανές αιτίες αυτής της καταφανούς διάστασης, η προσοχή μου στράφηκε στους διάδικους των δύο υποθέσεων.  Η πρώτη απόφαση, στρεφόταν κατά ενός παγκοσμίου εμβέλειας οργανισμού που ασχολείται με θέματα δίκαιης δίκης, ενώ η δεύτερη, κατά ενός απλού και άσημου προσώπου. Γεγονός βέβαια που με προβλημάτισε ακόμα περισσότερο, καθότι στην απουσία κάποιας άλλης εξήγησης, γεννιέται στο μυαλό η υποψία, για ενδεχόμενη δυσμενή διάκριση του απλού πολίτη, και τούτο, κατά παράβαση, ακόμα ενός Άρθρου του Συντάγματος και ειδικότερα του Άρθρου 28.  Το Άρθρο αυτό επιβάλλει την ισότητα αλλά και απαγορεύει κάθε είδους διάκριση μεταξύ των πολιτών.         

 

Και ειλικρινά διερωτώμαι.  Μήπως είναι τέτοια φαινόμενα που βλέπει ο νοήμων κύπριος πολίτης και του γεννιέται η πεποίθηση, πως η Κυπριακή Δικαιοσύνη του σήμερα, απονέμεται στην βάση δύο μέτρων και δύο σταθμών; Πως κάποιοι δηλαδή δικάζονται δίκαια και πως άλλοι όχι; Μήπως είναι τούτα που τον οδηγούν στο να πιστεύει, πως τα Ανθρώπινα του Δικαιώματα καταπατούνται αντί να διασφαλίζονται από τον ανώτατο μας δικαστικό θεσμό;  Και μήπως είναι γι’ αυτό που όλοι θεωρούν επιβεβλημένες, τις μεταρρυθμίσεις στην Δικαιοσύνη;  Το δε γεγονός ότι,  η συντριπτική πλειοψηφία των μελών της Δεξαμενής Νομικής Σκέψης «Κράτος Δικαίου», θέλουν να δουν νέα πρόσωπα στα υπό σύσταση Ανώτατα Δικαστήρια, δεν είναι φρονώ τυχαίο.  Ανάμεσα σε αυτούς, είμαι βέβαια και εγώ.

 

 

Ευάγγελος Χρ. Πουργουρίδης

Μέλος της Δεξαμενής Νομικής Σκέψης

«Κράτος Δικαίου»

 

Ευάγγελος Πουργουρίδης

Ο Ευάγγελος Πουργουρίδης σπούδασε νομικά στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην συνέχεια έλαβε τον τίτλο του Barrister. Εργάζεται ως δικηγόρος από το 1993 και ασχολείται αποκλειστικά με θέματα ποινικού δικαίου. Είναι μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Λεμεσού.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *