• 'Εκαστος έχει το δικαίωμα ελευθερίας του λόγου και της καθ' οιονδήποτε τρόπον εκφράσεως - Η ελευθερια της εκφρασης είναι το θεμέλιο όλων των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, πηγή ανθρωπισμού και η μητέρα της αλήθειας

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ Θ. ΚΟΡΦΙΩΤΗ

Αγαπητέ Συνάδελφε,

Καταρχάς απολογούμαι που σας περιθωριοποίησα για λίγες μέρες, αλλά στο μεσοδιάστημα είχαν προκύψει σοβαρά ζητήματα, τα οποία έχρηζαν της αμέριστης προσοχής μου.  Βλέπετε όμως, πως δεν σας ξέχασα.

Διάβασα λοιπόν το άρθρο σας στην ιστοσελίδα «Κράτος Δικαίου» με τίτλο «Τα καμένα ναρκωτικά και τα γαστερόποδα σε κέλυφος»  και θεωρώ πως η διαφορά μας, δεν είναι προσωπική, όπως αδόκιμα προσπαθήσατε να την μετατρέψετε, υποβιβάζοντας το επίπεδο, αλλά έγκειται στην εκατέρωθεν νομική τεκμηρίωση, των αντίστοιχων θέσεων μας. Τούτων λεχθέντων, είμαι συναφώς της άποψης, πως εάν τα όσα έγραψα στο δικό μου, προηγούμενο άρθρο, στην ίδια ιστοσελίδα, με τίτλο «Κυπριακή Δικαιοσύνη και μη χειρότερα», είναι όντως νομικά ατεκμηρίωτα, (όπως ισχυρίζεστε), τότε κάποιος, δικαιούται να αποδώσει στην νομική μου επάρκεια, τα όσα εσείς μου αποδώσατε στο δικό σας άρθρο και τα οποία καλωσορίζω, γηράσκοντας αεί διδασκόμενος.

Αν όμως από την άλλη, τα νομικώς ατεκμηρίωτα περιέχονται στο δικό σας άρθρο, τότε κάποιος, ίσως να δικαιούται να εικάσει, πως τα γραφόμενα σας συνιστούν ένα διθύραμβο ύμνο προς το Ανώτατο Δικαστήριο, σε μια ενδεχόμενη προσπάθεια σας, να προσεταιριστείτε το σώμα αυτό, με την ευσεβή προσδοκία, πως θα εξασφαλίσετε την εύνοια του, και τούτο, είτε για να έχετε ευνοϊκή έκβαση των υποθέσεων που θα δικάζετε ενώπιον του, είτε για την ανέλιξη της συζύγου σας δικαστού.  Εάν δε, όντως συμβαίνουν αυτά, (κάτι που δεν θα το κρίνω εγώ), τότε φρονώ πρόσθετα, πως δεν θα πρέπει να παραπονεθείτε, αν κάποιος σας προσομοιάσει με γαστερόποδο (με ή και χωρίς κέλυφος)  ή αν σας πει, πως δεν έχετε την ικανότητα να εκπροσωπείτε τους δικηγόρους έναντι της δικαστικής εξουσίας, όπως ρητά επιβάλλει ο Νόμος, για την θέση που διεκδικείτε.

Εισηγηθήκατε λοιπόν στο άρθρο σας, πως το Ανώτατο Δικαστήριο είχε την εξουσία να «διατάξει την συνέχιση» μιας δίκης που είχε ήδη τελειώσει και μάλιστα, την συνέχιση της, ενώπιον ενός δικαστηρίου, το οποίο είχε ήδη, στο μεταξύ, διαλυθεί. Προς επίρρωση δε του ισχυρισμού σας αυτού, παραπέμψατε τους αναγνώστες σας, στο Άρθρο 25(3) του Ν14/60.

Το παράξενο κατ’ εμένα, συνιστάται στο ότι, διέλαθε της προσοχής σας, το καταφανές  γεγονός, πως το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση του που συζητούμε, ούτε επικαλέστηκε, ούτε εξέτασε, αλλά ούτε και εφάρμοσε την νομική πρόνοια που εσείς επικαλείστε εξ ονόματός του.  Δεν επικαλέστηκε δηλαδή το Άρθρο 25(3), δεν το ανέλυσε στην απόφασή του, δεν παράθεσε τις προϋποθέσεις που διέπουν την εφαρμογή του ή την εμβέλεια του και ασφαλώς, δεν εξήγησε αν ίσχυε υπό τις περιστάσεις ή όχι.  Και κατ’ εμέ, αυτός είναι ο κλασσικός ορισμός της δικαστικής αυθαιρεσίας, για την οποία μίλησα στο δικό μου άρθρο. Κλασσική περίπτωση φρονώ, αναιτιολόγητης και  κατ’ επέκταση άκυρης, δικαστικής απόφασης.

Διέλαθε όμως της προσοχής σας και κάτι άλλο, εξίσου, αν όχι πιο σημαντικό.  Το ότι δηλαδή το Ανώτατο Δικαστήριο, αφιέρωσε πολλές σελίδες της απόφασης του, εξετάζοντας το αν θα διέτασσε, επανεκδίκαση της υπόθεσης από την αρχή, ενώπιον άλλου δικαστηρίου!  Και αφού εξέτασε και ανέλυσε τις αρχές της επανεκδίκασης και το πότε αυτή διατάσσεται, εν τέλει, διέταξε κάτι  το εντελώς διαφορετικό.  Κάτι, που δεν το είχε εξετάσει και που δεν το είχε πραγματευτεί. Αυτό κατ’ εμέ, είναι ο ορισμός της δικαστικής αυθαιρεσίας.

Εάν δε παρεμπιπτόντως σας ενδιαφέρει να γνωρίζετε επ’ ακριβώς την εμβέλεια της σχετικής πρόνοιας του Άρθρου 25(3) του Ν14/60, (μιας και το Ανώτατο Δικαστήριο δεν την ανέλυσε) υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση στο Halsbury’s Laws  of England,  3η έκδοση, στην οποία και σας παραπέμπω.  Αν βρείτε εκεί, οτιδήποτε που να υποστηρίζει τις απόψεις που εκφράσατε υπέρ του Ανωτάτου Δικαστηρίου, παρακαλώ να μου τις κοινοποιήσετε και να συνεχίσουμε αυτόν τον εποικοδομητικό, δημόσιο διάλογο.   Αν όχι, τότε ενδεχομένως να πρέπει να πάρετε, κάποιες ουσιώδεις αποφάσεις.

Συναδελφικά,

Ευάγγελος Χρ. Πουργουρίδης

Μέλος Δεξαμενής Νομικής Σκέψης

Κράτος Δικαίου

Ευάγγελος Πουργουρίδης

Ο Ευάγγελος Πουργουρίδης σπούδασε νομικά στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην συνέχεια έλαβε τον τίτλο του Barrister. Εργάζεται ως δικηγόρος από το 1993 και ασχολείται αποκλειστικά με θέματα ποινικού δικαίου. Είναι μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Λεμεσού.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *