• 'Εκαστος έχει το δικαίωμα ελευθερίας του λόγου και της καθ' οιονδήποτε τρόπον εκφράσεως - Η ελευθερια της εκφρασης είναι το θεμέλιο όλων των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, πηγή ανθρωπισμού και η μητέρα της αλήθειας

Χαιρετισμός απο τον Δρ. Χρίστο Κληρίδη

«Πριν λίγους μήνες, την περίοδο της κρίσης του κορωνοϊού, μια ομάδα νομικών συναδέλφων, είχε την καλοσύνη να με προσκαλέσει να συμμετάσχω σε ένα διάλογο προβληματισμού για τα τεκταινόμενα στην δικαιοσύνη σήμερα μέσω του WhatsApp.

 

Παρακολούθησα με προσοχή έκτοτε τις πολυάριθμες αναρτήσεις και την ενεργό συμμετοχή των συναδέλφων, με εποικοδομητικές, καυστικές αλλά πάντοτε επιπέδου αναρτήσεις, με κοινή συνισταμένη τον προβληματισμό για τα τεκταινόμενα σήμερα στην κυπριακή δικαιοσύνη.

 

Η τεχνολογία του διαδικτύου και προγραμμάτων επικοινωνίας επιτρέπει την δημιουργία τέτοιων επαφών, παραγωγικών και καθ’ όλα εύστοχων. 

 

Είμαστε όλοι προβληματισμένοι ακόμα και εμείς οι παλαιότεροι δικηγόροι, με τα όσα βλέπουμε να διαδραματίζονται στον χώρο της δικαιοσύνης τα τελευταία χρόνια.

 

Προσωπικά είμαι από τους πρώτους που είχα καταγγείλει, όχι μόνο τις καθυστερήσεις στην απονομή της δικαιοσύνης, αλλά και την ποιότητα των αποφάσεων των δικαστηρίων που δυστυχώς ήταν κοινή διαπίστωση ότι μέρα με την μέρα αντί να βελτιώνεται χειροτέρευε.

 

Θυμούμαι όταν ήρθα στην Κύπρο σαν νεαρός δικηγόρος, αρχές της δεκαετίας του 80, πάντοτε με πολλή όρεξη και με στόχο την διαρκή βελτίωση και μεταρρύθμιση του κυπριακού δικαίου αλλά και του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης, γρήγορα απογοητεύθηκα με το τι αντιμετώπισα. Δεν συνέπλευσα με το κατεστημένο ούτε προσαρμόστηκα με το περιβάλλον. Αντίθετα, σε μία συνέντευξή μου τότε, στα πρώτα χρόνια της άσκησης της δικηγορίας μου, έγραψα ότι «η δικαιοσύνη στην Κύπρο είναι η δικαιοσύνη των μετριοτήτων». Αυτό σε μία εποχή που ακόμα ο σχολιασμός των δικαστικών αποφάσεων στον βαθμό που ήταν αρνητικός ενίοτε, εθεωρείτο σαν βεβήλωση του χώρου των ιερών αγελάδων. Πληροφορήθηκα ότι το Ανώτατο Δικαστήριο είχε προβληματισθεί να με παραπέμψει τότε, για την δήλωσή μου αυτή, στο Πειθαρχικό Συμβούλιο. Φαίνεται ότι επεκράτησαν σοφότερες σκέψεις. Ήταν ίσως το πρώτο σημαντικό βήμα στην καταληκτική κριτική που άσκησα τότε στα τεκταινόμενα στη κυπριακή δικαιοσύνη.

 

Η κριτική των δικαστικών αποφάσεων και του συστήματος γενικότερα απονομής της δικαιοσύνης και όλων των παραγόντων που συμμετέχουν σε αυτό, συμπεριλαμβανομένων ακόμη και των λειτουργών της δικαιοσύνης, συναδέλφων δικηγόρων, αποτελεί τον θεμελιώδη λίθο του κράτους δικαίου.

 

Ήταν ακριβώς η έλλειψη αυτής της δημόσιας εποικοδομητικής κριτικής που πιθανόν να συνέτεινε στην κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει το όλο σύστημα σήμερα. Γενικές επιθεωρήσεις δικαίου στο παρελθόν, τόσο του Παγκυπρίου Δικηγορικού Συλλόγου όσο και τοπικών Δικηγορικών Συλλόγων, ακόμη και η Επιθεώρηση Κυπριακού Δικαίου και σκόρπια δημοσιεύματα στον Τύπο, σίγουρα συνέτειναν προς την σωστή κατεύθυνση αλλά ως επί το πλείστον περιοριζόντουσαν όχι στην κριτική αλλά περισσότερο στην ανάπτυξη διαφόρων θεμάτων αφήνοντας πάντοτε σε μεγάλο βαθμό στο απυρόβλητο τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου ή ακόμα και των Επαρχιακών και Ειδικών Δικαστηρίων.

 

Χαιρετίζω την δημιουργία της ιστοσελίδας των συναδέλφων, Κράτος Δικαίου, σαν ένα πολύ θετικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση όπως την περιγράφω εν συντομία πιο πάνω.

 

Είμαι σίγουρος ότι ο ιστοτόπος αυτός θα δώσει βήμα και φωνή στην κριτική άποψη η οποία δεν μπορεί παρά να συμβάλει αποτελεσματικά και με θετικό τρόπο στην αναδόμηση του συστήματος αλλά και στην ανάδειξη ικανών συναδέλφων οι οποίοι θα πρέπει να είναι έτοιμοι να αναλάβουν, αν και όταν κληθούν, και τα ηνία της μεταρρύθμισης. Μεταρρύθμιση η οποία δυστυχώς πολλές φορές γίνεται για εμάς χωρίς εμάς και μεταρρύθμιση η οποία πολλές φορές βασίζεται στη διαιώνιση ενός συστήματος το οποίο δεν προάγει την ποιότητα και αξιοκρατία ούτε και την επιλογή και προώθηση των καταλληλότερων σε θέσεις κλειδιά είτε αυτές αφορούν το δικαστικό σώμα είτε ευρύτερα τον χώρο που ασχολείται με θέματα δικαιοσύνης.

 

Το δικαστικό σύστημα όπως κατάντησε δυστυχώς, προαγωγής μετά τον πρώτο διορισμό, όχι πάντοτε των καταλληλότερων, δεν προάγει την ποιότητα των δικαστικών αποφάσεων γιατί δεν επιτρέπει τον εμπλουτισμό του δικαστικού σώματος από δικηγόρους οι οποίοι δεν είναι απλώς προσοντούχοι αλλά απεδείχθησαν και ικανότατοι. Κατάντησαν οι δικηγόροι να «φοβούνται» να υποβάλουν αίτηση για διορισμό σε ανώτερες δικαστικές θέσεις όπως του Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή ή του Προέδρου, και καταντήσαμε ο διορισμός δικαστών στο Ανώτατο Δικαστήριο να εξελίσσεται μέσα από ένα σύστημα προαγωγής το οποίο παραβιάζει συνταγματικές πρόνοιες και καταστρατηγεί τις Προεδρικές εξουσίες.

 

Εύχομαι καλήν επιτυχία και ευρεία συμμετοχή εποικοδομητικό και παραγωγικό διάλογο, για τον οποίο εξάλλου είμαι σίγουρος, και ότι μέσα και από αυτή την ιστοσελίδα θα παραχθεί έργο και θα καταστήσει πλέον σαφές σε όλους ότι οι δικηγόροι είναι ισότιμοι λειτουργοί της δικαιοσύνης και θα πρέπει να τυγχάνουν όχι μόνο στη θεωρία αλλά και στη πράξη ισότιμης μεταχείρισης.

 

 

Χρίστος Κληρίδης

Δικηγόρος»

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *