• 'Εκαστος έχει το δικαίωμα ελευθερίας του λόγου και της καθ' οιονδήποτε τρόπον εκφράσεως - Η ελευθερια της εκφρασης είναι το θεμέλιο όλων των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, πηγή ανθρωπισμού και η μητέρα της αλήθειας

ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ Ή ΤΥΡΑΝΝΙΑ;

Δυστυχώς και για μία ακόμη φορά, ο Νίκος Αναστασιάδης μας αγνόησε πλήρως και μας συμπεριφέρθηκε, ως σαν να είμαστε υποτελείς του.  Ξέχασε προφανώς ο άνθρωπος, πως ήμασταν εμείς εκείνοι που του δώσαμε τα κλειδιά του Προεδρικού, αλλά και κυριότερα, πως του τα είχαμε δώσει για να μας υπηρετεί, και όχι για να  ας διαφεντεύει  ή για να μας εξευτελίζει.  Ξέχασε φαίνεται ο άνθρωπος, πως ως υπηρέτης των πολιτών της Κύπρου, είναι υπόχρεος να λογοδοτεί σε μας για τον τρόπο που ασκεί τις εξουσίες που εμείς του δώσαμε, αλλά και τις οποίες, οφείλει να ασκεί προς όφελος της κοινωνίας και όχι ως βίδες για να μείνει στην καρέκλα.  Έτσι οφείλουν να λειτουργούν οι ηγέτες σε ένα Κράτος Δικαίου.  Αντίθετα, λειτουργούν μόνο οι Τύραννοι.

 

Ξυπνήσαμε λοιπόν ένα πρωί και ακούσαμε ως κεραυνό εν αιθρία, πως ο εκλελεγμένος μας υπηρέτης, είχε λέει αποφασίσει εξ ονόματος μας, να διορίσει στην θέση του Γενικού Εισαγγελέα, τον Υπουργό, συνεργάτη και φίλο του, Γ. Σαββίδη.  Χωρίς κάποια προηγούμενη ανακοίνωση του ονόματος του και χωρίς ασφαλώς, να δοθεί η ευκαιρία για προληπτικό δημόσιο διάλογο.  Σε μια πραγματική Δημοκρατία, τα κονκλαβικά αυτά φαινόμενα είναι αδιανόητα.  Έτσι, λειτουργούν μόνο οι Τύραννοι.

 

Δεν θα ασχοληθώ με τον διορισμό Γιολίτη και την προοπτική ελέγχου του «SIGMA», ούτε και θα πάω πίσω στον διορισμό Λοττίδου με την προοπτική ελέγχου της «Καθημερινής».  Θα ασχοληθώ μόνο, με τον διορισμό του νέου Γενικού Εισαγγελέα και την προοπτική ελέγχου του, από τον Ν. Αναστασιάδη.

 

Το Σύνταγμα δίνει στον εκάστοτε Γενικό Εισαγγελέα, τεράστιες εξουσίες.  Το άτομο που διορίζεται στην συγκεκριμένη θέση, αποφασίζει τελεσίδικα και μάλιστα χωρίς να λογοδοτεί οπουδήποτε, θέματα όπως το ποιος διεφθαρμένος πολιτικός  ή άτομο του περίγυρού του, θα προσαχθεί ενώπιον της Δικαιοσύνης, αλλά και αντίστροφα, αποφασίζει και για το ποιος δεν θα διωχθεί.  Ο Γενικός Εισαγγελέας, αποφασίζει π.χ. για την δίωξη ή μη ενός μεγαλοδικηγόρου ή ενός μεγαλοεπιχειρηματία που θησαύρισαν ξεπλένοντας βρώμικο χρήμα ή και φοροδιαφεύγοντας.  Και είναι ενδεχομένως ο μόνος αξιωματούχος του   κράτους μας, που έχει την εξουσία, αλλά και την Συνταγματική προστασία, να συγκρουστεί με το κομματικό, το τραπεζιτικό ή και το παραδικαστικό καθεστώς που μας εξουσιάζουν, και να απαιτήσει, την τιμωρία των παραβατών του Νόμου.  Φυσικά, το τι και πως θα αποφασίσει εν τέλει η Δικαιοσύνη, είναι ένα άλλο, επώδυνο ζήτημα.

 

Λόγω λοιπόν των τεραστίων και ανέλεγκτων εξουσιών που δίνονται στον Γενικό Εισαγγελέα, το Σύνταγμα σοφά απαιτεί, όπως ο άνθρωπος αυτός, επιλέγεται ανάμεσα από νομομαθείς, ανώτατου επαγγελματικού και ηθικού επιπέδου.  Η Συνταγματική τούτη προσταγή, προϋποθέτει αυτονόητα, πως πριν τον διορισμό  Γενικού Εισαγγελέα, θα πρέπει να αξιολογούνται πολλά άτομα και να επιλέγεται για την θέση ο καλύτερος εξ αυτών.  Δεν νοείται να αξιολογείς μόνο έναν άνθρωπο και να ανακοινώνεις υποτιμητικά της νοημοσύνης, πως αυτός ήταν ο καλύτερος!  Αν μη τι άλλο, κάτι τέτοιο παραβιάζει το ίδιο το Σύνταγμα. Πόσο μάλλον δε, τις αξίες ενός Κράτους Δικαίου. 

 

Έκδηλα, η επιλογή του Γ. Σαββίδη δεν πέρασε μέσα από αυτή την αξιοκρατική μα και αυτονόητη σε ένα Κράτος Δικαίου, διεργασία.  Απεναντίας μάλιστα, το όνομα του Γενικού Εισαγγελέα, κρατήθηκε επιμελώς μυστικό, ούτως ώστε, να μην υποστεί καν, τον έλεγχο της προηγούμενης δημόσιας κριτικής.  Πόσο μάλλον, της σύγκρισης με άλλους.   Οι δε ηγέτες σε ένα πραγματικό Κράτος Δικαίου, ούτε τους Νόμους παραβιάζουν αλλά ούτε και λειτουργούν τόσο αδιάφανα ή ετσιθελικά.  Έτσι, λειτουργούν μόνο οι Τύραννοι.

 

Η ηθική υπόσταση του Γ. Σαββίδη, δεν τελεί υπό αμφισβήτηση.  Πρόκειται κατά γενική ομολογία, για ένα άτομο εναντίον του οποίου, δεν έχει ακουστεί μέχρι σήμερα οτιδήποτε το επιλήψιμο και σίγουρα, δεν πρόκειται για κάποιο λιμάντερο, ο οποίος θα εκμεταλλευτεί την θέση του για να πλουτίσει. Αυτά ασφαλώς προς τιμή του.

 

Όσο όμως αφορά την νομομάθεια του ανδρός, τα πράγματα παίρνουν μια κάπως άλλη τροπή.  Κατά τα οριζόμενα στο Σύνταγμα, ο Γενικός Εισαγγελέας είναι ο νομικός σύμβουλος της Κυβέρνησης, αλλά και ο απόλυτος άρχων, όλων των ποινικών διώξεων. Προκειμένου δε να μπορεί να ασκεί σωστά και αυτόνομα αυτά του τα καθήκοντα, ο κάτοχος της θέσης, θα πρέπει αυτονόητα να έχει ο ίδιος, υψηλότατη γνώση Δημοσίου μα και Ποινικού Δικαίου.  Αλλιώς, στην θέση διορίζεται ένας μη νομομαθής αχυράνθρωπος, και που εν τέλη, θα κάνει ότι του λένε άλλοι.

 

Εξ όσων γνωρίζω και εύχομαι να είμαι απόλυτα λανθασμένος, ο νέος Γενικός Εισαγγελέας ελάχιστα ασχολήθηκε – αν ασχολήθηκε καθόλου – με αυτούς τους δύο, κεφαλαιώδεις για την θέση, κλάδους δικαίου.  Και σίγουρα στην Κύπρο, υπήρχαν άλλοι άνθρωποι, της ίδιας ηθικής στάθμης, οι οποίοι όμως όχι μόνο ασχολήθηκαν με αυτούς του  τομείς δικαίου, αλλά και που διακρίθηκαν σε αυτούς.  Είτε γράφοντας βιβλία, είτε γράφοντας, τη νομική μας ιστορία.  Όμως, ο εκλελεγμένος μας υπηρέτης, φαίνεται να τους απαξίωσε.  Δεν του έκαναν αυτοί, για κάποιο λόγο.

 

Το κυριότερο χαρακτηριστικό γνώρισμα που πρέπει να έχει ο κάθε Γενικός Εισαγγελέας, είναι η απόλυτη ανεξαρτησία του από την εκάστοτε Κυβέρνηση.  Και τούτο ασφαλώς για να μπορεί, αν παραστεί ανάγκη, να διώξει ποινικά ένα διεφθαρμένο κυβερνώντα ή και κάποιο του περίγυρου του.  Αλλά επίσης  και για να μπορεί να ορθώσει ανάστημα έναντι στην Κυβέρνηση, αν κρίνει π.χ. πως αυτή, παραβιάζει τους Νόμους και το Σύνταγμα.  Φυσικά, για να μπορέσει να κάνει τα πιο πάνω, ο Γενικός Εισαγγελέας, πέραν από την ηθική του και την νομομάθεια του, θα πρέπει να έχει και το ανάλογο ψυχικό σθένος.

 

Παρά τα χίλια δύο άλλα του κακά, το σθένος τούτο και την ανεξαρτησία αυτή, την είχε κατά την γνώμη μου, ο Κώστας Κληρίδης.  Και είμαι βέβαιος πως ο εκλελεγμένος μας υπηρέτης, μετάνιωσε πικρά για τον διορισμό του Κληρίδη στην θέση.  Εξ ου και ο πόλεμος που εξαπέλυσε εναντίον του, μέσω των δορυφόρων του, σε μια προσπάθεια να τον εξευτελίσει.  Και είμαι εξίσου βέβαιος, πως «αποφασίζοντας και διατάσσοντας» τον διορισμό του Γ. Σαββίδη, ο Ν. Αναστασιάδης, δεν θα ήθελε επανάληψη του ίδιου φαινομένου.  Ο δε Γ. Σαββίδης, αναλαμβάνει την θέση, ξέροντας πλέον πολύ καλά, τι τον περιμένει, αν τολμήσει να πει και ο ίδιος την λέξη «ντροπή».

 

Ο ήπιος και μη συγκρουσιακός  Γ. Σαββίδης, διατέλεσε πιστός υπουργός, συνεργάτης και φίλος του Προέδρου.  Μέχρι και εχθές δηλαδή, δεν ήταν ανεξάρτητος από αυτόν, ούτε και ασφαλώς οποτεδήποτε, διαφώνησε μαζί του ή απείθησε στις βουλές του.  Απεναντίας μάλιστα, προωθούσε πειθήνια, το μεγαλύτερο ίσως έγκλημα που επιχειρείται κατά της Κυπριακής Δικαιοσύνης από το 1964 και το οποίο ακούει, στο όνομα «μεταρρυθμίσεις».  Χωρίς ποτέ να διακρίνει ο ίδιος πως δεν πρόκειται για τίποτε άλλο, παρά μόνο για μια εφεύρεση  της νυν Κυβέρνησης,  με απώτερο σκοπό να θέσει, και το Ανώτατο Δικαστήριο υπό το έλεγχο της.  Όπως ακριβώς έχει θέσει υπό τον έλεγχο της, τα πλείστα Μ.Μ.Ε.

 

Δεν ξέρω λοιπόν, πόσο «ανεξάρτητα» από τον Πρόεδρο θα λειτουργήσει ο νέος Γενικός Εισαγγελέας, ούτε και ξέρω αν έχει μέσα του το σθένος να συγκρουστεί με το κατεστημένο της διαφθοράς.  Το μόνο που ξέρω, είναι πως μέχρι σήμερα, δεν έχει συγκρουστεί ποτέ και με κανέναν.  Ξέρω επίσης, πως ο Ν. Αναστασιάδης, δεν τον επέλεξε τυχαία.  Φρονώ δε, πως τον έβαλε εκεί, διότι μέσα του νιώθει, πως αυτόν θα μπορεί να τον ελέγχει.  Και αν έτσι έχουν τα πράγματα, τότε είναι μειονέκτημα αλλά και υποτιμητικό, να σε επιλέγει αυτός ο πρόεδρος.

 

 

Ευάγγελος Χρ. Πουργουρίδης

Μέλος Δεξαμενής Νομικής Σκέψης

Κράτος Δικαίου      

Ευάγγελος Πουργουρίδης

Ο Ευάγγελος Πουργουρίδης σπούδασε νομικά στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην συνέχεια έλαβε τον τίτλο του Barrister. Εργάζεται ως δικηγόρος από το 1993 και ασχολείται αποκλειστικά με θέματα ποινικού δικαίου. Είναι μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Λεμεσού.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *