• 'Εκαστος έχει το δικαίωμα ελευθερίας του λόγου και της καθ' οιονδήποτε τρόπον εκφράσεως - Η ελευθερια της εκφρασης είναι το θεμέλιο όλων των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, πηγή ανθρωπισμού και η μητέρα της αλήθειας

Προσωρινά διατάγματα ακόμα και από τηλεφώνου

Με αφορμή τα όσα συνέβησαν πρόσφατα σε χώρο διασκέδασης στο Πρωταρά και την αδυναμία της Αστυνομίας να εξασφαλίσει δικαστικό διάταγμα που να διατάσσει την αναστολή των εργασιών του εν λόγω υποστατικού έγινε μια εκτεταμένη δημόσια συζήτηση.  Σ’ αυτή παρενέβη και ο Υπουργός Δικαιοσύνης ο οποίος ανακοίνωσε ότι απέστειλε επιστολή στο Ανώτατο Δικαστήριο με την οποία ζητά όπως το Ανώτατο προχωρήσει στη λήψη των αναγκαίων μέτρων για να μπορούν τέτοια επείγοντα διατάγματα να εξασφαλίζονται και τις μέρες που δεν λειτουργούν τα πρωτοκολλητεία των δικαστηρίων αφού αναγκαία προϋπόθεση εξασφάλισης προσωρινού διατάγματος είναι η προηγούμενη καταχώρηση ποινικής δίωξης ή αγωγής για αστικές υποθέσεις.  Το πρόβλημα προκύπτει από το γεγονός ότι στην Κύπρο το Ανώτατο Δικαστήριο έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα να εκδίδει διαδικαστικούς κανονισμούς οι οποίοι ρυθμίζουν τις διαδικασίες των δικαστηρίων τόσο σε ποινικές όσο και σε αστικές υποθέσεις.  Το έτος 1992 σε άρθρο μου στην εφημερίδα «Αλήθεια» υπέδειξα την ανάγκη για μια τέτοια διευθέτηση.  Είχα υποδείξει ότι τόσο σε ποινικές όσο και σε αστικές υποθέσεις πρέπει να παρέχεται η δυνατότητα σε κάθε ενδιαφερόμενο να εξασφαλίζει προσωρινά διατάγματα οποιαδήποτε ώρα του εικοσιτετραώρου, οποιαδήποτε μέρα του χρόνου.  Τόνισα στο άρθρο εκείνο ότι ζούμε στην εποχή των μεγάλων ταχυτήτων που τόσο οι άνθρωποι όσο και τα πράγματα ταξιδεύουν από τη μια γωνία της γης στην άλλη σε διάστημα μερικών ωρών.  Και είχα εισηγηθεί ότι το θέμα μπορούσε να ρυθμιστεί με μια απλή πρόνοια ότι προσωρινές θεραπείες πάσης μορφής και φύσεως παρέχονται τόσο σε ποινικές όσο και αστικές υποθέσεις σε οποιοδήποτε χρόνο περιλαμβανομένου και του χρόνου πριν από την καταχώρηση αγωγής και ή ποινικής υποθέσεως.  Σαν βουλευτής επιχείρησα να προωθήσω σχετική νομοθετική πρόνοια αλλά προσέκρουσα στην αντίδραση του Ανωτάτου Δικαστηρίου το οποίο θεώρησε την ενέργεια μου ως ανεπίτρεπτη επέμβαση στα αποκλειστικά δικαιώματα της Δικαστικής Εξουσίας και δει του Ανωτάτου Δικαστηρίου.  Και το θέμα παρέμεινε έκτοτε στάσιμο.  Ούτε το αρμόδιο υπουργείο, ούτε ο Επίτροπος Νομοθεσίας, ούτε ο Γενικός Εισαγγελέας ούτε βεβαίως και το Ανώτατο Δικαστήριο θέλησαν να επιλύσουν το πρόβλημα.  Σε άλλες πολιτισμένες χώρες προσωρινά διατάγματα εκδίδονται και στις 365 μέρες του χρόνου και σε οποιαδήποτε ώρα του εικοσιτετραώρου.  Υπάρχουν επί καθήκοντι, δικαστές προς τους οποίους μπορεί κάθε ενδιαφερόμενος δικηγόρος ή πολίτης να αποταθεί τόσο με ηλεκτρονικό μήνυμα ή φαξ ακόμη μέσω τηλεφώνου και να εξασφαλίσει προσωρινή θεραπεία ανά πάσα στιγμή.  Αυτές οι ρυθμίσεις ισχύουν εδώ και πολλές δεκαετίες.  Όμως στη δική μας χώρα είμαστε ακόμα στην εποχή του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου!  Κι ας λέμε με την κάθε ευκαιρία ότι επιδίωξη μας είναι να καταστεί η Κύπρος παγκόσμιο κέντρο Υπηρεσιών.  Ένα από τα πρώτα πράγματα που θα εξετάσουν σοβαρές εταιρείες για να εγκαταστήσουν τα γραφεία τους σε μια χώρα είναι το κατά πόσο στη χώρα αυτή τυγχάνουν εφαρμογής οι κανόνες του Κράτους Δικαίου με συνεπακόλουθο, μεταξύ άλλων, την γρήγορη και αποτελεσματική απονομή της Δικαιοσύνης.  Και είναι να διερωτάται κανείς πως μπορεί να μιλούμε για γρήγορη και αποτελεσματική απονομή της Δικαιοσύνης όταν τα Σαββατοκυρίακα και τις άλλες αργίες, οι οποίες δόξα τω Θεώ δεν είναι λίγες, δεν μπορεί να εξασφαλίσει  κάποιος επείγον διάταγμα από τα δικαστήρια μας.  Δεν εξυπηρετεί κανένα χρήσιμο σκοπό η αναζήτηση ευθυνών για την ύπαρξη αυτού του σοβαρού κενού.  Για σκοπούς δικαιοσύνης θα πρέπει να λεχθεί ότι ο σημερινός Υπουργός Δικαιοσύνης φέρει τη λιγότερη ευθύνη από όλα εκείνα τα θεσμικά όργανα που είχαν την αρμοδιότητα αντιμετώπισης του προβλήματος.  Στους λίγους μήνες που βρίσκεται στο αξίωμα του Υπουργού ήταν πρακτικά δύσκολο να εντοπίσει την ύπαρξη του κενού και να φροντίσει για την αντιμετώπιση του.  Επιτακτική προβάλλει η ανάγκη το κενό να αντιμετωπισθεί άμεσα.  Και τούτο μπορεί να αντιμετωπισθεί με μεγάλη ευκολία αντιγράφοντας τις βέλτιστες πρακτικές άλλων χωρών.  Η εισήγηση που έκαμα το 1992 σε μεγάλο βαθμό αντιμετωπίζει το πρόβλημα από νομοθετικής/διαδικαστικής άποψης.  Εκείνο που παραμένει είναι τα πρακτικά ζητήματα όπως ο διορισμός εφημερεύοντων δικαστών, η εγκατάσταση ενός ή και περισσοτέρων γραμμών επικοινωνίας και άλλα σχετικά ζητήματα.  Πάντως το κενό αυτό καταδεικνύει ότι έχουμε ακόμα δρόμο μακρύ να καλύψουμε για να φθάσουμε στα επίπεδα άλλων σύγχρονων κρατών.  Και είναι καιρός να αφήσουμε κατά μέρος τους κομπασμούς και τας επάρσεις και να κοιτάξουμε πως αντιμετωπίζουμε την τριτοκοσμική μας μιζέρια.

 

Χρήστος Πουργουρίδης

Μέλος της Δεξαμενής Νομικής Σκέψης

«Κράτος Δικαίου»

One thought on “Προσωρινά διατάγματα ακόμα και από τηλεφώνου”

  1. Σωστοτατος κυριε Πουργουριδη, όμως αναφερθήκατε στα πρόσφατα γεγονότα που έλαβαν χώρο σε κέντρο αναψυχής στον Πρωταρα θέλω να επισημάνω τα εξής,
    Το εν λόγο κέντρο είχε αιτηθεί από τον Γενάρη σε όλες τις αρμόδιες υπηρεσίες για επιθεωρήσεις και ελέγχους όμως λόγο ΚΟΡΩΝΟΙΟΥ λόγο ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ τα πάντα ήταν κλειστά για πέραν των δυόμισι μηνών και κανένας υπάλληλος του υφυπουργείου τουρισμού, των υγειονομικών και ηλεκτρομηχανικου υπηρεσιών δεν ανταποκριθεικαν.
    Θεωρείτε σωστό σε μια τέτοια περίπτωση που οι αρμόδιες υπηρεσίες είχαν υποχρέωση να ανανεώσουν άμεσα όλες τις περσινές άδειες λειτουργίας των κέντρων αναψυχής να δίνετε το δικαίωμα σε οποιονδήποτε να βάζει λουκέτο σε κάποιο υποστατικό;
    Θέλω μα σας πληροφορήσω ότι δεν είναι λίγοι οι συνάδελφοι μου που για περιπτώσεις αδειών λειτουργίας βρέθηκαν ένοχοι και θα παρουσιαστούν ενώπιον του δικαστηρίου.
    Αν και έχω ξεφύγει κάπως από το θέμα πιστεύω ότι η Κυβέρνηση και οι Δήμοι απέτυχαν παταγωδώς σε ότι άτι αφορά το θέμα αδειών λειτουργίας που θα έφερνε αποσυμφόρηση στα κέντρα αναψυχής.
    Και κάτι τελευταίο όταν σε ερώτηση δημοσιογράφου αν καταγγέλθηκαν και οι θαμώνες που χόρευαν ακούσαμε τον εκπρόσωπο τύπου της αστυνομίας να λέει το εξής.., μα ξέρετε το θα γινόταν αν κατέβαινε η αστυνομία να τους καταγγείλει.
    Διερωτουμαι τι θα έκανε η αστυνομία αν σε παρόμοια περίπτωση αντί να χόρευαν σκοτώνονταν.
    Καλό σας απόγευμα.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *